dictionary.pt

Conjugação do verbo

tentar

/tẽˈtaɾ/

Fazer um esforço para alcançar algo; esforçar-se.

Ver definição completa de tentar

Tempos verbais

Presente

eu
tento
tu
tentas
ele/ela
tenta
nós
tentamos
vós
tentais
eles/elas
tentam

Pretérito Perfeito

eu
tentei
tu
tentaste
ele/ela
tentou
nós
tentámos
vós
tentastes
eles/elas
tentaram

Pretérito Imperfeito

eu
tentava
tu
tentavas
ele/ela
tentava
nós
tentávamos
vós
tentáveis
eles/elas
tentavam

Pretérito mais-que-perfeito

eu
tentara
tu
tentaras
ele/ela
tentara
nós
tentáramos
vós
tentáreis
eles/elas
tentaram

Futuro

eu
tentarei
tu
tentarás
ele/ela
tentará
nós
tentaremos
vós
tentareis
eles/elas
tentarão

Condicional

eu
tentaria
tu
tentarias
ele/ela
tentaria
nós
tentaríamos
vós
tentaríeis
eles/elas
tentariam