dictionary.pt

acompañador

sustantivomasculino/ɐ.kõ.pɐ.ɲɐˈdoɾ/low

a·com·pa·nha·dor

Definicion

El que acompaña; persona o dispositivo que acompaña.
El guitarrista actuó como acompañador del cantante principal.
El dispositivo funciona como un acompañador de señales GPS.

Etimologia

Derivado do verbo 'acompanhar' com o sufixo '-dor'.

Palabras relacionadas